Lise ma literackie sukcesy, rodzinę i życie pełne chaosu. Po Vilhelmie zostaje pusty pokój, ale znacznie trudniej usunąć więź budowaną przez lata bliskości i wzajemnego ranienia. Ditlevsen czerpie z własnego doświadczenia, nadając opowieści wyraźny autobiograficzny ciężar.
Interesuje tu szczególnie różnica między formalnym końcem związku a jego dalszą obecnością w człowieku. Zamiast łatwego wyzwolenia otrzymujemy zapis emocjonalnego uwikłania. Dla czytelników bezkompromisowej prozy psychologicznej, którzy szukają portretów miłości mieszającej czułość, zależność i przemoc.
DLA KOGO?
Dla czytelników, których przyciągają wyraziste postacie i opowieści o ludzkich relacjach.
